کد خبر: ۱۳۹۴۶
۰۲ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۲:۰۰
ارشیا یعقوبی؛ از گود فردوسی به سکوی کشوری رسید

ارشیا یعقوبی؛ از گود فردوسی به سکوی کشوری رسید

نوجوان ورزشکار توس، با عبور از سختی‌ها، عنوان قهرمانی کشور را کسب کرد. مرام پهلوانی‌ای که در این رشته وجود دارد، ارشیا یعقوبی را به‌سمت کوراش کشاند تا چندماه قبل که به مهم‌ترین موفقیت ورزشی خود رسید.

ریحانه فرخانی| نه سختی تمرینات او را خسته کرد و نه کمبود‌های زندگی. هرچه را بود و نبود، تحمل کرد تا بتواند در شانزده سالگی نامی برای خود و محله فردوسی سرپا کند. ارشیا یعقوبی رقابت را از زمین خاکی گود فردوسی آغاز و با نام‌آوری روی تشک کوراش، افتخارآفرینی کرده است.

به گفته خودش مرام پهلوانی‌ای که در این رشته وجود دارد، او را به‌سمت کوراش کشانده و او با کسب چندمقام محلی و استانی بالاخره چند ماه قبل به مهم‌ترین موفقیت ورزشی خود رسیده است.

 

-چطور با ورزش کوراش آشنا شدی؟

پدرم ورزش باستانی کشتی باچوخه کار می‌کرد. این رشته شباهت‌های زیادی به کوراش دارد. من اول با دیدن مسابقات در گود فردوسی به این رشته علاقه‌مند شدم و بعد هم پدرم یک باشگاه را در همین توس به من معرفی کرد و وارد این رشته شدم.

-اولین تجربه مسابقه برایت چطور بود؟

سنم خیلی کم بود. یادم است حدود ۲۵‌کیلوگرم وزن داشتم و در مسابقات استانی کوراش سوم شدم.

-چه چیزی در کوراش برایت جذاب است؟

‌تقریبا همه پسران توس به کشتی باچوخه علاقه دارند؛ چون در این رشته همیشه حرف از پهلوانی و اخلاق است. رشته کوراش نیز همین‌طور است و من این خصوصیت ورزش را دوست دارم.

-چقدر در روز تمرین می‌کنی؟

میانگین روزی سه‌ساعت تمرین تخصصی می‌کنم و همه هدفم این است که پیراهن تیم ملی را بپوشم. البته در‌کنارش ورزش‌های هوازی و نرمش هم انجام می‌دهم.

-بهترین نتیجه‌ای که تا حالا در این رشته کسب کرده‌ای، چه بوده است؟

همین چند‌ماه قبل بعد‌از تمرین‌های زیاد و سنگین توانستم قهرمان کشور در رده نوجوانان شوم. این مدال برایم خیلی شیرین بود؛ چون سختی‌های زیادی را تحمل کردم.

-بهترین تجربه‌ای که از رقابت‌ها داشته‌ای چه بوده است؟

وقتی مهمانی می‌روم یا در جمع خانواده و باشگاه هستم، خیلی‌ها از من تعریف می‌کنند که با سختی توانستم موفق شوم. این برای من خیلی خوب است و یاد می‌گیرم که اگر تلاش کنم، به چیزی که می‌خواهم می‌رسم.

-چه افرادی در موفقیتت نقش داشته‌اند؟

‌پدرم همیشه پشتم بوده و من را همراهی کرده و برادرم هم، چون ورزشکار است، من را کمک کرده است. آقای امیر قاسمی‌نژاد و حسین رضوی هم مربیان دلسوز من هستند.

-به نظرت مهم‌ترین ویژگی یک کوراش‌کار حرفه‌ای چیست؟

‌صبر و نظم داشته باشد و اخلاق خوب در ورزش کوراش حرف اول را می‌زند.

-در اوقات فراغتت چه می‌کنی؟

به خاطر تمرین زیاد، وقت فراغتی ندارم ولی معمولا اگر فرصت کنم دو رشته ورزشی دیگر را هم دنبال می‌کنم که یکی موتورسواری است و یکی کشتی در گود محله. این دو ورزش را هم به‌صورت تفریحی دنبال می‌کنم.

-آیا این ورزش را ادامه می‌دهی؟

‌بله، به امید خدا بزرگ‌ترین قهرمانی‌ها را در سطح کشور و جهان کسب می‌کنم.

 

* این گزارش پنج‌شنبه ۲ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۲۶ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.

آوا و نمــــــای شهر
03:04
03:44